Świątynia stoi w tej części miasta, w której w średniowieczu znajdowało się centrum Dębicy; jeszcze przed wojną teren leżący w obrębie ul. Rzeszowskiej, Wielopolskiej i Placu Gryfitów zwany był Starym Miastem. Późnogotycki kościół, o zatartych cechach stylowych, jest najstarszym i najcenniejszym zabytkiem w mieście. Jego budowę rozpoczęto w 1558 r., trwała aż do 1650 r., kiedy został poświęcony przez biskupa Lipnickiego.
Początkowo był niewielki, obejmował środkową część obecnej budowli. Po pożarze w końcu XIX w. kościół poddano nie tylko generalnemu remontowi, ale dobudowano też prezbiterium i niszę wejściową. Wieżę wzniesiono dopiero w latach 1890 - 1900. Wewnątrz późnobarokowy ołtarz główny z XVIII w. z obrazem św. Jadwigi, malowanym najpewniej na przełomie XVIII i XIX wieku.